Polski
Zgloski sa trzecim, po Miarach (2003) i Wzgledach (FORMA 2010), tomem poetyckim Henryka Berezy, ktory po historii ciala (Miary) i historii ducha (Wzgledy), zaprezentowal swoista historie mysli. Wszystkie te trzy ksiazki tworza przejmujacy i wzruszajacy portret czlowieka, ktory nawet w tak ekshibicjonistycznej czynnosci jak pisanie o sobie, nie zapomina o najblizszych. Nie stworzyl bowiem berezocentrycznego uniwersum, wrecz przeciwnie. Odslaniajac siebie, pokazujac, jaki jest, podkresla, ze cale zycie pozostawal na uslugach innych i - byc moze przede wszystkim - Literatury. Miary skladaly sie z 99 trojwierszy wpisanych w umowna forme haiku; Wzgledy z 66 dwuwierszy ("plus jeden"), nie bedacych juz podporzadkowanych wiekszym formalnym rygorom. Z kolei Zgloski to - 44 jednowiersze - sa w tym zestawieniu najbardziej radykalne i "wyzwolone". Nie sa ani tak uporzadkowane ani tak emocjonalne, jak ich poprzedniczki. Bywaja za to dosadne, zaskakujace lub wulgarne, jakby poddane wylacznie rygorowi czystej mysli. To wlasnie w tym utworze, a nie we wczesniejszych, czytelnik moze przyjrzec sie postaci Henryka Berezy - krytyka, mysliciela. Zgloski sa bowiem w rownym stopniu kreacja poetycka jak i krytyczno-literacka. Pawel Orzel
