Na podstawie badań terenowych przeprowadzonych w Centrum Opieki Psychospołecznej (CAPS) Esperança, we wschodniej części Campinas, autorka opisuje sposób organizacji praktyk terapeutycznych. W szczególności analizuje refleksje specjalistów na temat ich praktyk opiekuńczych. W kontekście przemian w opiece psychiatrycznej, które były najbardziej intensywne w latach 90., wspomniano o kilku wydarzeniach, które umożliwiły utworzenie CAPS Esperança. Przeanalizowano również dynamikę funkcjonowania zespołu technicznego oraz sposób organizacji pracy zbiorowej w zależności od realizowanych praktyk. Autorka pokazuje, w jaki sposób nowa technologia opieki jest wdrażana poprzez praktykę słuchania terapeutycznego i dostosowywania leków. Jej głównym celem była analiza sposobu, w jaki specjaliści konceptualizują swoje codzienne doświadczenia, a także sposobu, w jaki pacjenci są badani i leczeni poprzez interwencje opiekuńcze, które w swoich skutkach tworzą obywateli konstytuowanych przez ich objawy i cierpienia.