Polski
W ksiazce zostaly opisane przebieg i rezultaty trzech etapow polsko-czechoslowackich stosunkow z lat 1940-1943. Glownym tematem dyskusji i negocjacji prowadzonych przez polska i czechoslowacka strone w tamtym czasie byla konstrukcja powojennego zwiazku (unii, konfederacji, federacji). Zwiazku, ktory w zamysle Polski mogl nie tylko stanowic jadro nowego srodkowoeuropejskiego ukladu geopolitycznego, ale bylby rowniez elementem federacyjnego systemu bezpieczenstwa. Mial on bowiem szanse stac sie przykladem korzystnej wspolpracy mniejszych krajow i zapewniac europejski pokojowy lad. Projekt ten nie zostal jednak zrealizowany. Ireneusz T. Kolendo opisal nie tylko polsko-czechoslowackie stosunki polityczne w czasie II wojny swiatowej, ale ukazal rowniez miedzywojenny kontekst relacji obu panstw. Podjal sie takze proby odpowiedzi na intrygujace pytanie, dlaczego plan premiera Wladyslawa Sikorskiego i jego politycznych przyjaciol nie powiodl sie. Mimo ze strona polska, podejmujaca zwiazkowe rozmowy z ugrupowaniem Edvarda BeneSa, wypracowala prawne zreby projektu. Rozwazania te pozostaja niewatpliwie wazne takze wspolczesnie, kiedy zastanawiamy sie nad wizja powojennego systemu bezpieczenstwa europejskiego.
