Perski
ابراهیم پورداوود (۱۲۶۴-۱۳۴۷) از برجستهترین ایرانشناسان معاصر و بنیانگذار اوستا شناسی در ایران بود. او در رشت زاده شد و از جوانی به زبانها، فرهنگ ایران باستان و متون کهن علاقهای عمیق نشان داد. تحصیلات خود را در تهران، بیروت، پاریس و برلین پی گرفت و با دانشمندان بزرگ زمانه آشنا شد.در سالهای جنگ جهانی اول در کنار روشنفکران ایرانی برای استقلال و آگاهی ملی فعالیت داشت.آشنایی با خاورشناسان اروپایی مسیر علمی او را به سوی پژوهش در ایران باستان هدایت کرد.
بزرگترین خدمت علمی او ترجمه و گزارش اوستا به زبان فارسی روان بود. بهواسطه تلاشهای او، ایرانیان توانستند برای نخستینبار اوستا را به فارسی امروزی بخوانند. پورداوود سالها در هند و اروپا به تدریس و پژوهش درباره فرهنگ ایران باستان پرداخت. به دعوت رابیندرانات تاگور در دانشگاه ویسو بهاراتی به تدریس فرهنگ ایران باستان مشغول شد. پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه تهران به تدریس زبان اوستایی و فرهنگ ایران باستان پرداخت. او عضو فرهنگستان ایران و از چهرههای برجسته محافل علمی و ادبی کشور بود. شاگردان بسیاری تربیت کرد که بعدها از نامداران ادب و فرهنگ ایران شدند. دقت علمی، سادهنویسی و وفاداری به روش پژوهش اروپایی از ویژگیهای آثار او بود.
تمام زندگی خود را وقف شناساندن تاریخ، دین و زبانهای ایران باستان کرد.سرانجام در ۲۶ آبان ۱۳۴۷ درگذشت و در زادگاهش رشت به خاک سپرده شد.
