Polski
Ksiazka to rozpisany na kolejne odslony esej o naszych zmaganiach z czasem i tozsamoscia, dla ktorych pretekstem jest oglad swiata laczacy doswiadczenia bycia-w-swiecie z nieustannie podejmowanymi probami nadania mu narracyjnej postaci, co pozwala przemienic indywidualny los w forme bycia-w-kulturze. W ten sposob to, co jednostkowe przeglada sie w lustrach wszystkich innych opowiesci o swiecie, pozwalajac zrozumiec lepiej wlasne zycie i zycie innych. W tym sensie antropologia jest niekonczacym sie czytaniem kultury poprzez wpisywanie w jej ramy nas samych: rozgladajacych sie wokol siebie, spogladajacych wstecz, radujacych sie i smucacych przemijaniem i trwaniem, ale nade wszystko - starajacych sie znalezc sens w rozproszonych opowiesciach. Mysl laknie pretekstow, by przemienic je w kolejny pretekst do poszukiwan wlasnego miejsca w swiecie, ktore zawsze mosci sie jednak wsrod innych ludzi. Dlatego czytamy, ogladamy i sluchamy innych, tylko bowiem w taki sposob mozemy lepiej zrozumiec siebie. Nasze zycie jest zmaganiem wewnetrznej monokultury z zewnetrzna wielokulturowoscia. Autor ksiazki proponuje wedrowke po tych wszystkich opowiesciach, ktore sa dla niego wazne - literackich, antropologicznych, kulturoznawczych, filmowych i artystycznych. Wazne dlatego, ze osobiste doswiadczenia i profesjonalne zainteresowania tworza niezerwany splot - sa jedna opowiescia o czlowieku, swiecie i kulturze jednoczesnie.
