Polski
Ostatni akapit ksiazki Jana Hudzika mozna by potraktowac jako jej motto: "Filozof, ktory odwiedza Slask, wie, ze nie jest juz mozliwy powrot do kraju jego dziecinstwa, bo nie ma nic w kulturze, co byloby czyste i autentyczne. Slask jest dzis dlatego - w nieznanych filozofowi proporcjach - zarowno iwaszkiewiczowski, jak i bienkowski lub braslavsky. Tak samo jak Polska - jednoczesnie slaska i wschodnia, europejska i azjatycka. Binarne opozycje przestaly juz byc dla filozofa uzyteczne w opisywaniu swiata. Wnioskuje on stad, ze nie warto wybierac sie na Slask tylko po to, by posluchac bercikowego gadania lub by podziwiac jedynie ziemianskie dworki. Warto natomiast uczynic to wtedy, gdy zechce sie tam znalezc jedno i drugie lub jedno w drugim." W Prawdzie i teorii filozof, ktory wie, ze nie ma nic w kulturze, co byloby czyste i autentyczne, odwiedza nie tylko Slask. Z takim samym nastawieniem odwiedza rowniez swiat prawdy i pamieci, swiat polityki i estetyki, swiat religii i mediow. Dlatego jego ksiazka uczy myslec i pamietac na wiele sposobow; jestem przekonany, ze spotka sie z duzym zainteresowaniem zarowno profesjonalnych badaczy, jak i studentow nauk spolecznych, historycznych i humanistycznych, a takze licznych publicystow i animatorow zycia spolecznego, ktorzy nie boja sie refleksyjnego wspolbycia ze wspolczesnoscia. prof. dr hab. Roman Kubicki
