Polski
Powieść „beur" to gatunek powieściowy należący do literatury imigracyjnej, zwanej również literaturą „beure", która ukazuje życie dzieci imigrantów, którzy przeżywają kryzys tożsamości i kulturowy w kraju przyjmującym; ich rozdarcie i egzystencjalne poczucie niepokoju stanowią podstawowy materiał literatury beure. Beurzy przekształcają swoje życie, rozdarte między własną tożsamością a tożsamością krajów przyjmujących, w których dorastali, fikcję, w której opisują swoje trudności, a także trudności swoich rodziców, którzy nie potrafią w pełni zintegrować się z tymi tak zwanymi krajami przyjmującymi, a których kultura jest zupełnie odmienna od kultury ich krajów pochodzenia. To potęguje i pogłębia ich poczucie obcości, wyobcowania i odmienności; właśnie to skłania tych „beurów" do tworzenia własnej tożsamości, zwłaszcza językowej, jako reakcji na to, co przeżywają na przedmieściach. Chodzi tu bowiem o poszukiwanie tożsamości w społeczeństwie zachodnim, zwłaszcza w przypadku dzieci imigrantów z krajów Maghrebu.
