Polski
W O wierze Slavoj Zizek, znany w swiecie slowenski filozof uprawiajacy krytyke kultury z pozycji psychoanalitycznych, podejmuje kwestie wiary, glownie chrzescijanskiej, w dzisiejszym swiecie. Zizek, choc zdeklarowany materialista (dialektyczny) i ateista walczacy, podchodzi do sprawy wiary z cala powaga. Niejako w imie chrzescijanstwa odrzuca z jednej strony inwazje spirytualizmu New Age, a z drugiej schematyzm chrzescijanskiej teologii. W wierze atrakcyjna jest moc zmieniania (wewnetrznego) swiata - nie w sensie samorealizacji, lecz nowego poczatku, mozliwosci rozpoczecia od punktu zerowego. Jako naturalna sklonnosc ludzkiego umyslu wiara jest bardziej fundamentalna niz ateizm, o ktory trzeba dopiero walczyc. Jej akt przerywa etyke - jak akt seksualny rozmowe - i wprowadza inny porzadek. Ten potencjal wiary Zizek analizuje z bardzo szerokiej, wprost ekstrawaganckiej perspektywy, wlaczajac do niej cyberprzestrzen, film i literature, Lenina, Zydow i buddyzm. Paradoksalnosc wszakze stanowi samo jadro wiary.
