Polski
Sire rozprawia sie z popularnym pogladem, jakoby intelektualizm klocil sie z tozsamoscia chrzescijanina, i zmusza czytelnika do odpowiedzi na pytanie, co to w ogole znaczy "byc intelektualista" oraz czym jest poprawne, odpowiedzialne myslenie. Jak pielegnowac intelektualne wartosci oraz dyscypline myslenia w warunkach dynamicznego rozwoju wszelkich galezi wiedzy? Jak na co dzien ma wygladac "umilowanie poznania"? Poniewaz - zdaniem autora - chrzescijanin jest absolutnie zobowiazany do "uczciwego myslenia", nie moze obawiac sie intelektualnych wyzwan. Powinien zatem posiadac blyskotliwa umyslowosc, miec dobre wyksztalcenie, umiec komunikowac sie w sposob jasny i zrozumialy, a kazda swa mysl badz czyn umieszczac w kontekscie Bozej chwaly. Obowiazuje go integralnosc slow i czynow, a takze wiernosc przekonaniom, ktore uznal za prawdziwe. Bowiem umysl chrzescijanskiego intelektualisty odznacza sie przywiazaniem do prawdy, umilowaniem doskonalosci, staloscia, cierpliwoscia, wytrwaloscia - cechami, ktore odzwierciedlac maja zacnosc samego Boga.
