Turecki
Aisopos M.Ö VI. yüzyil Yoksul bir ailenin cocugu olduguna inanilan Aisopos bilinmeyen bir nedenle esir düsüp köle tüccarlari tarafindan satilmistir. Zekasi ve mizah yetenegi ile sahibinin takdirini kazanmis, söyledigi masallar sayesinde özgürlügünü kazanmistir. Dogadaki hayvanlar, bitkiler ya da cansiz varliklarin insanlar gibi düsünüp konustugu, tanrilarla insanlarin bir araya geldigi Aisopos masallarinin özünde halk kitlelerinin yöneticilere üstü kapali elestiri ve itirazlari saklidir. Edebiyat eserlerinin genellikle manzum olarak verildigi bir dönemde bu masallar nesir olarak söylenmistir. Aisopos masallarini ilkkez derleyip kitaplastiran, Iskenderiye Kütüphanesinin kurucusu Atinali filozof Dimitrios Falireasdir. Bu eserden geriye hicbir iz kalmamistir. En meshur ardili ise La Fontainedir, 12 kitapta topladigi 238 masaldan 124ünde büyük oranda Aisopostan esinlenmistir. Delphoi kehanetlerini sahtekarlik olarak niteleyen Aisopos, rahiplerin iftirasina ugramis, hirsizlikla suclanarak ölüme mahkm edilmistir.
