Polski
Przedmiotem niniejszej pracy jest omówienie niektórych problemów wynikających z uchwalenia pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących znaków towarowych (Dz. Urz. 1989, L 40/1). Celem dyrektywy było ujednolicenie ochrony znaków towarowych na terytorium UE. Wybrane wersje językowe spowodowały szereg niejasności, które w konsekwencji miały zostać wyjaśnione w ramach postępowań prejudycjalnych na poziomie prawa europejskiego. Specyfika ochrony znaków towarowych oraz różne interesy, które należy uwzględnić przy rozpatrywaniu poszczególnych spraw, wynikające z formy dyrektywy, która pozostawiała państwom członkowskim niemałą swobodę działania przy jej wdrażaniu, a także problemy istniejące od samego początku związane z użyciem różnych terminów, spowodowały powstanie wielu orzeczeń, w których poszczególne pojęcia zawarte w dyrektywie w sprawie znaków towarowych były wielokrotnie na nowo definiowane i precyzowane. Dopiero 27 marca 2013 r. Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący nowelizacji dyrektywy w sprawie znaków towarowych. Na razie pozostaje kwestią otwartą, w jakim kierunku pójdą te działania.
