Turecki
Kirilgan oldugu kadar alayci...Tutkulu oldugu kadar öfkeli...Tepeden tirnaga sahici...Kalpten Düsme; adi konmayan duygulari, hic kurulamamis cümleleri kagida korkusuzca düsüren, demi tam yerinde bir kitap.Ayse Özyilmazelin muzip ve taviz vermez kalemiyle oynadigi oyunlar, sayfalarca akiyor, okuyani sürüklüyor.Yazdiklarimin Türkce meali yok. Yazildiklari gibi okunmalarinin imkani yok. Kac kisi karsisindakini oldugu gibi görebilir kiKac kisinin sadece iki gözü var ki. Sadece kendisine ait iki gözü. Hepimiz iki bin iki göz. Öküzgözü. Kirmizi. Elazig yöresi. Bogazkere. Gördük bin kere. Saniyede yirmi dört kare.Aska meske cekilmesinden korkuyorum sözlerimin. Bu gece budur mesele.Sözlerimin birilerine yapistirilmasindan, birileriyle kisitli algilanmasindan korkuyorum. Ayakalti bezi yapilmasindan. Asliyla mesafelenmesinden.Yazdiklarimin ilismelerle alakasi yok.Aralarla alakasi var. Olmayanlarla. Akilda kalanlarla. Aramayanlarla. Kirmizi bültenle arananlarla...Arsizlarla degil rahatsizlarla. Tereddütsüzlerle alakasi var yazdiklarimin. Tek basina aglayanlarla. Gocunmasizlarla. Gocuksuzlarla alakasi var.Gecmisle degil, gecirmisle alakasi var. Ama bunu anlamalarinin ihtimali yok. Oradaki kiz aslinda yok.
