Turecki
Insanligin Efendileri, Noam Chomskynin kitaplarinda yer almayan, 1969-2013 yillari arasindaki makalelerinden ve konferanslarindan olusuyor. Insanligin Efendileri, kendini yönetmekten aciz, cahil ve tehlikeli bir sürü olarak gördükleri halki yönetebilmek icin cesitli mekanizmalar gelistirdiler. Sirketlerin güclenmesiyle halk yönetim süreclerinden dislandi ve demokrasinin ici bosaltidi. Medya, sakincali gercekleri örtbas eden bir propaganda aygitina dönüstürüldü. Entelektüeller ve akademisyenlerin büyük bölümü, egemenlerin cikarlarini bütün toplumun cikarlariymis gibi göstermek icin kullanisli söylemler ürettiler. Bütün bunlar, cahil ve tehlikeli sürünün kendine dayatilan sisteme riza göstermeden razi olmasi icin yapildi. Noam Chomsky Insanligin Efendilerinde zengin tarihsel olgular ve derinlemesine bir analizle bu yönetim tekniklerini ele aliyor. Insanligin efendilerinin güttükleri habis düsturun her cagda, Her sey bizim olsun, baskalari zirnik alamasin biciminde oldugu anlasiliyor.
