Polski
Pierwsza biografia Ireneusza Iredynskiego, dramaturga, prozaika, poety, autora sluchowisk, tekstow piosenek, jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy powojennych. Na jego zycie skladaly sie bolesne chwile i skandale, ciagi alkoholowe i trzezwe przeblyski geniuszu, manipulowanie uczuciami i poszukiwanie prawdziwej milosci. Wszystkie wazne rzeczy spotykaly go bardzo wczesnie: debiut literacki, samodzielne zycie, malzenstwo i popularnosc. Porzucila go matka, odsiedzial wyrok za rzekomy gwalt, pobil paru ludzi, cenil niewielu pisarzy, kilka kobiet po nim plakalo. Nie mial matury, a cytowal Dostojewskiego. Pisal o zdradzie, echach wojny i przemocy. Inne tematy go nie interesowaly. Zmarl przedwczesnie, w wieku 46 lat. Ta ksiazka opowiada o wszechstronnym pisarzu i poecie, ale przede wszystkim - o czlowieku zyjacym na krawedzi. W tle historii otrzymujemy barwny opis artystycznej cyganerii PRL lat 60. i 70., ktorej pijackie ekscesy czesto graniczyly ze zwykla chuliganeria.
