Turecki
Yüzyilimizin anahtar kavramlari, bir bakima, degisim ve iliskidir. Özellikle doga bilimleri, maddeyi mutlak, somut ve sinirlari kesin bir nesne olmaktan cikarmis, enerji dalgalarinin ve devinimlerin bir kesisme ve yogunlasma noktasi olarak yorumlamaya baslamistir. Doga bilimlerinde olusan bu anlayis, toplum bilimlerine de yansimistir. Göstergebilim de bu anlayisin bir uzantisidir. Göstergebilim, nezaket iliskilerinden, yeme aliskanliklarina, modaya, siyasete, edebiyata, müzige, mimariye... kadar her türlü toplumsal örgütlenme bicimiyle ilgilenir, bu alanlardaki dizgeleri, iliski aglarini inceler. Göstergebilime göre, bu iliski aglarinin icinde yer alan tüm degerler görecedir, her bir deger, dizgedeki öteki degerlere göre anlam kazanir, her bir dizge de öteki dizgelere göre. Ama acaba, dizge kurma aliskanligi ve yöntemi, her seyi önce bir gösterge ile temsil edip sonra kullanima sokma egilimi, gercekten insan türüne özgü, degismez bir özellik midir
