Polski
Mnostwo dworcow, co najmniej dwa srodmiescia, ale zadnego nowoczesnego lotniska - to mozliwe tylko w Berlinie! Jakob Hein z sympatia i humorem opisuje miasto, ktore zmienia sie jak zadne inne, i przyglada sie jego mieszkancom. Specjalnie dla nas degustuje latte macchiato w dzielnicy z rekordowa liczba wozkow dzieciecych, staje w kolejce do budek z kebabem w Neukölln i odwiedza najmodniejsze kluby w miescie. Udowadnia, ze Berlin, a nawet kazda jego dzielnice, mozna rozpoznac po zapachu. "Wielu przybyszow chce koniecznie zobaczyc mur berlinski. To przedziwne: kiedy mur jeszcze stal, wszystkim przeszkadzal; teraz, gdy go nie ma, wszyscy musza go obejrzec. Kierujac sie czystym instynktem obronnym oraz aby zadowolic gosci, wielu berlinczykow pokazuje jako kawalek muru pierwsza lepsza betonowa sciane. Amerykanie staja wiec przed ozdobionym rysunkami zwierzat murem przy Dworcu ZOO, podziwiaja go, robia kilka zdjec i odchodza zachwyceni. W rzeczywistosci istnieje juz tylko jeden, bardzo krotki fragment muru w poblizu Muzeum Muru Berlinskiego; "mur" nie byl przeciez jedynie waska betonowa sciana, bo w przeciwnym razie usilowaloby go pewnie przeskoczyc wiecej osob. W Berlinie nikt nie ma powodu, zeby ukrywac sie jako turysta. Jesli do nich nalezycie, cieszcie sie po prostu, ze tu jestescie, a berlinczycy powinni sie cieszyc razem z wami. Miasto jest bowiem zadluzone na dwanascie pokolen do przodu i jezeli w najblizszym czasie pod ogrodem zoologicznym nie zostana odkryte zloza ropy lub pod Alexanderplatz nie otworzy sie ziemia, odslaniajac poklady diamentow, turysci sa i pozostana przez wiele jeszcze lat najwazniejszym, by nie rzec jedynym zrodlem dochodow dla miasta. Przyjezdzajcie wiec, jest tu naprawde wiele rzeczy do odkrycia!" Jakob Hein urodzil sie pod koniec 1971 roku w Lipsku, a od poczatku 1972 roku mieszka w Berlinie, gdzie studiowal oraz gdzie pracuje jako lekarz i pisarz. Jego zona i dzieci urodzily sie w Berlinie, autor ma zatem wszelkie podstawy do tego, aby czuc sie prawdziwym berlinczykiem.
